1 Września 1939 roku, godzina 4.45 z Gdańskiego portu słychać wystrzały Niemieckiego Pancernika „Schleswig-Holstein”, który wpływa do Portu kilka dni wcześniej w celach Pokojowych. Na południu kraju w Wieluniu wielu obywateli umiera podczas snu, podczas Bombardowań celów cywilnych przez Niemieckie Lotnictwo, najczęściej Junkersy, Samoloty „Syreny”. Poznań, forteca i główne miejsce dowodzenia Armii „Poznań” kierowanej przez Generała Tadeusza Kutrzebę jest najbardziej zorganizowaną armią Polskiego Września 1939 – posiadając na stanie wyszkolone lotnictwo, najnowocześniejszą artylerię czy Pojazdy Pancerne takie jak Tankietki TKS i czołgi 7Tp. Armia stosuje taktykę czekania, nie atakuje, czeka na przybycie Armii niemieckiej co dezorientuje wyżej wspomnianych, którzy nie odczuwając żadnego oporu są myśli, że generalicja Polska z Kutrzebą na czele wycofała się za Wisłę, tak się jednak nie staje. 2 Września oddziały Polskie śmiało podchodzą pod Niemiecką Wschowę, a kilka dni później wraz z Armią „Pomorze” zatrzymują wojska Niemieckiego dokonując kontrofensywy pod Bzurą, zmasowane siły Polskie stawiają udany opór by spowolnić Niemiecki marsz na Warszawę, po fakcie wojska wycofują się z Wielkopolski. Poznań jednak się nie poddaje, Poznań się broni, Poznań broni się do ostatniej kropli krwi przepełniony patriotyzmem i miłością do Polskości, Wszak Polską macierzą jest Wielkopolska.